این آدم دوپا  خیلی موجود مغروریه حتی مقابل خالق خودش.

 

ما آدما هر وقت که یه چیزی از خدا می خواییم . همچین با

 

غرور سرمونو بالا می گیریم که انگار ازش طلبکاریم با یه

 

 لحنی می گیم فلان چیزو به ما بده که انگار نعوذ بالله با

 

نوکرمون صحبت می کنیم ...اما ...اما وقتی از یه آدم دیگه . از

 

 یه بنده ی خدا . یه چیزی می خوایم همچین با خشوع سرمونو

 

پایین می گیریم . دستارو روی سینه میذاریم و صد بار مقابلش

 

سجده می کنیم .ای بابا .امان از دست این انسانها

 

ای کاش میدونستیم  که فاصله ی انسان تا خدا از زمین تا آسمون

 

نیست بلکه از خودشونه تا خودشون و از زانو هاشون تا زمین.